Αρχείο κατηγορίας ΥΓΕΙΑ

Ε-Δημόσιες Συμβάσεις: Η Χαμένη Ευκαιρία

Η ακτινογραφία των δημοσίων συμβάσεων που υλοποιούνται μέσω του ΕΣΗΔΗΣ δείχνει τις παθογένειες των προμηθειών στο σύστημα υγείας αλλά και γενικότερα. Σε μια δύσκολη οικονομική περίοδο για την Ελλάδα ελάχιστα φαίνεται να γίνονται προς την κατεύθυνση της εξυγίανσης των προμηθειών στα νοσοκομεία.

Η αξιοποίηση ενός πληροφοριακού συστήματος (ΠΣ) που πληρώθηκε πάρα πολύ ακριβά μένει σε χαμηλά επίπεδα σε σχέση με τις δυνατότητες που έχει και την εξοικονόμηση που μπορεί να επιτευχθεί.

Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει τα ποσά και τα ποσοστά των δημοσίων συμβάσεων που υλοποιούνται μέσω του ΕΣΗΔΗΣ. Σε προϋπολογισμό δαπανών των νοσοκομείων που είναι σχεδόν 2 δισ. ευρώ για το 2017 (ΠΠΥΦΥ 2015) και ανοικτά προγράμματα ΠΠΥΦΥ συνολικά 5 ετών προϋπολογισμού περίπου 7 δισ. ευρώ, μόνο διαγωνισμοί προϋπολογισμού 58 εκατ. ευρώ συμβασιοποιήθηκαν από 1/1-10/7/2017, (2,9%). Είναι αξιοσημείωτο ότι από τα 139 νοσοκομεία μόνο τα 11 συνήψαν συμβάσεις μέσω του ΕΣΗΔΗΣ (το 8%). Επίσης απουσιάζουν μεγάλα νοσοκομεία της Αθήνας, της  Θεσσαλονίκης, της Λάρισας και της  Κρήτης τα οποία έχουν προϋπολογισμό και δαπάνες εκατοντάδων εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με πρόσφατη παρουσίαση της ΓΓΕΠΚ η εξοικονόμηση που πρόκειται να επιτευχθεί είναι της τάξεως του 9,49%. Αυτό μπορεί να μεταφραστεί σε μια σπατάλη της τάξεως των 140 εκατ. ευρώ ετησίως. Από δειγματοληπτική έρευνα σε συγκεκριμένη κατηγορία ιατροτεχνολογικών προκύπτει μια μείωση τιμών από 3%-23%, αναλόγως της διαγωνιστικής διαδικασίας (απευθείας αναθέσεις, πρόχειροι και δημόσιοι διαγωνισμοί). Στις απευθείας αναθέσεις η μείωση είναι 3% ενώ στους δημόσιους διαγωνισμού είναι της τάξεως του 23%. Αυτό που εντείνει τον προβληματισμό είναι ότι τα νοσοκομεία που επιτυγχάνουν μεγάλα ποσά μείωσης των τιμών είναι περιφερειακά σε αντίθεση με αυτά των μεγάλων αστικών περιοχών που επιτυγχάνουν μόνο μικρά ποσοστά παρόλο που έχουν μεγαλύτερο όγκο παραγγελιών, πολλαπλάσια ποσά δαπανών και χαμηλότερα έξοδα logistics για τις προμηθεύτριες εταιρείες.

Πίνακας Δεδομένων από ΕΣΗΔΗΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΩΝ
ΕΝΕΡΓΟΙ ΑΝΑΒΟΛΗ ΣΥΜΒΑΣΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
91 20 15 328
ΑΞΙΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΩΝ
ΕΝΕΡΓΟΙ ΑΝΑΒΟΛΗ ΣΥΜΒΑΣΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
31.673.147,97 3.544.794,64 2.236.715 *1 65.159.919,65
ΑΡΙΘΜΟΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ
ΕΝΕΡΓΟΙ ΑΝΑΒΟΛΗ ΣΥΜΒΑΣΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
33 12 11 66
ΠΠΥΦΥ 2015 ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΟΛΟ
  897.729.291,64€ 492.089.430€ 1.389.818.721,64€

Πηγή: ΕΣΗΔΗΣ, Επεξεργασία Δρ. Καραφύλλης Ιωάννης

*1 Από τα 2.236.715€ τα 981.470,66€ αφορούσαν την προμήθεια καυσίμων όπου η έκπτωση που δίνεται είναι πάρα πολύ χαμηλή

Πρέπει όλοι να πάνε προς την κατεύθυνση της υλοποίησης των διαγωνισμών μέσα από το ΕΣΗΔΗΣ προκειμένου να επιτευχθούν χαμηλότερες τιμές και να αποκτηθούν καλύτερης ποιότητας υλικά, εξοπλισμός και υπηρεσίες αφού αυξάνεται ο ανταγωνισμός όπως έχει αποδειχθεί.

Τέλος εάν οι συμβάσεις των νοσοκομείων γινόντουσαν μέσω του ΕΣΗΔΗΣ τότε θα υπήρχαν πολύ λιγότερα ληξιπρόθεσμα στα νοσοκομεία. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί διότι  τα ταμειακά διαθέσιμα των νοσοκομείων είναι αρκετά υψηλά  και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να πληρωθούν δαπάνες για τις οποίες έχει γίνει ανάληψη υποχρέωσης, δέσμευση και ότι άλλο προβλέπεται στο ΠΔ 80/2016 και το ν.4270/2014. Τα ληξιπρόθεσμα μπορούν να πληρωθούν από τα ταμειακά διαθέσιμα των νοσοκομείων (εάν δεν έχουν προβλήματα νομιμότητας στους επιτρόπους)

Με τα ταμειακά διαθέσιμα δεν μπορούν να γίνουν νέες παραγγελίες αναλωσίμων, υλικών ή συμβάσεις υπηρεσιών αν δεν υπάρχει η αντίστοιχη πίστωση στον ΚΑΕ.

Για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρχει έγκριση από το υπουργείο υγείας για να αυξηθεί το όριο των πιστώσεων τους. Αυτό όμως αυξάνει το όριο του προϋπολογισμού του υπουργείου υγείας για τα νοσοκομεία κάτι το οποίο απαγορεύεται λόγω των μνημονιακών δεσμεύσεων της χώρας αφού αυξάνεται συνολικά το όριο των πιστώσεων των νοσοκομείων.

ΕΣΗΔΗΣ, (ηλεκτρονικές) προμήθειες και νοσοκομεία. Η «ακριβή» αλήθεια

Διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις της υγείας σε πραγματικό χρόνο.

 

Advertisements

ΕΣΗΔΗΣ, (ηλεκτρονικές) προμήθειες και νοσοκομεία. Η «ακριβή» αλήθεια

ΕΣΗΔΗΣ, (ηλεκτρονικές) προμήθειες και νοσοκομεία. Η «ακριβή» αλήθεια

Πολλές φορές αναρωτιέσαι εάν αξίζει να ασχολείσαι με τις προμήθειες στα νοσοκομεία ή είναι ένα άβατο το οποίο δεν προσεγγίζεται με κανένα λογικό και νόμιμο τρόπο.

Όμως η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου μεγάλου εξειδικευμένου νοσοκομείου των Αθηνών ότι δεν μπορεί να προμηθευτεί 9 αναπνευστήρες για την ΜΕΘ του από το 2014 «λόγω έλλειψης πιστώσεων αλλά και της μη δυνατότητας ανακατανομής των πιστώσεων οι οποίες λόγω ανεπάρκειας δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές λειτουργικές ανάγκες του νοσοκομείου σε ετήσια βάση» και οι τελευταίες ανακοινώσεις της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου και Προστασίας του Καταναλωτή για την εξοικονόμηση εκατομμυρίων ευρώ από την διενέργεια ηλεκτρονικών διαγωνισμών είναι μια πρόκληση για να ασχοληθεί τελικά κανείς.

Γιατί οι ελλείψεις ειδικά στα νοσοκομεία έχουν αποτελέσματα τα οποία είναι γνωστά σε όλους ακόμα και εάν ευτυχώς δεν τα έχουν βιώσει οι ίδιοι.

Τι εικόνα δίνει λοιπόν το ΕΣΗΔΗΣ για τα δημόσια νοσοκομεία, τις ΥΠΕ και τους φορείς παροχής υγείας?

Ότι έχουν συμβασιοποιηθεί μόνο 18 διαγωνισμοί το 2017, ενώ είναι σε ισχύ τα ΠΠΥΥ από το 2010-2015, προϋπολογισμού 7 και πλέον δισεκατομμυρίων ευρώ!

Η αξία των συμβάσεων αυτών είναι προϋπολογισθέντων διαγωνισμών 2.632.179,37€. Στα 800.000.000€ που διατέθηκαν μέχρι σήμερα στα νοσοκομεία αυτό αντιπροσωπεύει μόνο το 0,33%. Το υπόλοιπο 99,67%(!!) πως δαπανήθηκε, που πήγε? Σε εξωσυμβατικές προμήθειες μάλλον.

Ο αριθμός των διαγωνισμών που προκηρύχθηκαν από 1/1 μέχρι τις 10/7/2017 ήταν 457, μικρής σχετικά  αξίας.

Το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του  2015 και 2016 συμβασιοποιήθηκαν 85 και 110 διαγωνισμοί αντίστοιχα ενώ η αξία τους ήταν 12.075.563,18€ και 39.267.982,24€.

Είναι σε αξιολόγηση διαγωνισμοί από το 2014 ακόμα, ενώ συνολικά είναι πάνω από 874 για την περίοδο 2014-2016.

Τα ανωτέρω στοιχεία προέρχονται από το ΕΣΗΔΗΣ και αποδεικνύουν ότι μόνο ένα μικρό ποσοστό των διαγωνισμών γίνεται μέσω αυτού όπως προβλέπεται στη νομοθεσία (ελληνική και ευρωπαϊκή) με αποτέλεσμα τη μη τήρηση του εγκεκριμένου ΠΠΥΥ κάθε έτους ,την μη έγκαιρη απόκτηση των αναγκαιούντων υλικών- αναλωσίμων και ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού και την διατήρηση υψηλών τιμών αφού δεν αναπτύσσεται ο αναγκαίος ανταγωνισμός.

Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι είναι δύσκολο να υπάρχουν διαγωνισμοί σε αξιολόγηση από τα προηγούμενα έτη (2014-2015) αφού θα πρέπει να έχει ζητηθεί η παράταση από τους προμηθευτές να παρατείνουν τις προσφορές τους, ν’ ανανεώσουν τις εγγυητικές επιστολές τους,… Όμως η μη ακύρωσης τους συνεπάγεται και τη ταυτόχρονη δέσμευση της πίστωσης σύμφωνα με το ΠΔ 80/2016 με συνέπεια να μην μπορούν αυτές να αξιοποιηθούν στο τρέχον έτος για να καλύψουν τις επιτακτικές ανάγκες των νοσοκομείων.

Η δραματική μείωση των συμβασιοποιημένων διαγωνισμών μπορεί και πρέπει να αναλυθεί και να εξηγηθεί απ’ όλους , κυρίως όμως από αυτούς που έχουν την ευθύνη του κρατικού προϋπολογισμού και αυτών των νοσοκομείων. Απαντήσεις μπορούν να δοθούν πολλές και άμεσα. Όμως το ερώτημα που πρέπει να εξετασθεί είναι εάν τελικά οι διαγωνισμοί προκηρύσσονται μόνο και μόνο για να υπάρχει νομιμοφάνεια για την  αποφυγή του ελέγχου από το  Ελεγκτικού Συνεδρίου για τις απευθείας αναθέσεις που γίνονται κατά κόρον αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ ή και για κάποιους άλλους λόγους. Πολλοί διοικητές νοσοκομείων επικαλούνται ότι προκήρυξαν  ένα διαγωνισμό και «δυστυχώς» αυτός δεν ευδοκίμησε! Το ισχυρίζονται ακόμα και εάν αυτός ξεκίνησε να υλοποιηθεί το 2006 αλλά δεν ολοκληρώθηκε μέχρι σήμερα! Αδιαφορούν για τους λόγους που αυτό συνέβη προκειμένου να προβούν στις απαραίτητες βελτιώσεις- διορθώσεις της διακήρυξης ή των τεχνικών προδιαγραφών τους. Είναι σίγουροι ότι έχουν το τέλειο άλλοθι και απλά περιμένουν την επόμενη νομιμοποίηση της παραβατικής συμπεριφοράς τους συνεχίζοντας την κακοδιαχείριση, απ΄όλες τις απόψεις, των νοσοκομείων τα οποία διοικούν. Για αυτό και δεν μπορούν να δημοσιεύσουν τους ισολογισμούς που προβλέπονται από την νομοθεσία προκειμένου να φανούν τα τεράστια ελλείματα που δημιούργησαν και την τεράστια ζημιά που θα προκαλέσουν, δυστυχώς σύντομα, στους προμηθευτές τους. Κανείς δεν αναρωτιέται γιατί τα πιο δαπανηρά νοσοκομεία δεν έχουν συμβασιοποιήσει κάποιον διαγωνισμό τα τελευταία χρόνια? Ούτε καν οι προμηθευτές τους που θα υποστούν ένα clawback που θα ξεπερνά κάθε τους εκτίμηση και θα τους οδηγήσει σε πολύ δύσκολες καταστάσεις. Απλά τότε θα το χαρακτηρίσουν άδικο και αντισυνταγματικό που τους οδηγεί στο κλείσιμο και θα προσφύγουν στη δικαιοσύνη. Σήμερα όμως δεν αναρωτιούνται πως θα πληρωθούν. Περιμένουν μόνο το πότε. Ακόμα και αυτοί που από το 2014 δεν έχουν εκδώσει τιμολόγια για υλικά που προμήθευαν τα νοσοκομεία περιμένοντας μια καλύτερη τιμή σε μια καλύτερη στιγμή!

Τα νοσοκομεία κάνουν μόνο απευθείας αναθέσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ κάθε χρόνο, στις ίδιες εταιρείες, ενώ την ίδια στιγμή με δραματικό τόνο τα διοικητικά τους συμβούλια λαμβάνουν ομόφωνες αποφάσεις για να νομιμοποιήσουν τις παράνομες «εξωσυμβατικές» προμήθειες για λόγους αλτρουισμού (!!) και την ίδια στιγμή διαμαρτύρονται για τις ελλείψεις πιστώσεων και υλικών όταν αυτοί όχι μόνο δεν πράττουν τίποτα για να βοηθήσουν αυτή την δύσκολη κατάσταση αλλά είναι στην άλλη πλευρά, σε αυτή της σπατάλης και της κακοδιαχείρισης.

Προκαλούν δε αλγεινή εντύπωση όταν μετά από 10 χρόνια ολοκληρώσουν ένα διαγωνισμό , αυτοπροβάλλονται ως σωτήρες στα διάφορα μέσα διαφημίζοντας ότι  πέτυχαν κάποια  μείωση ενώ ξεχνάνε να πούνε πόσα εκατομμύρια ευρώ έχασε το νοσοκομείο και ο έλληνας φορολογούμενος τα προηγούμενα χρόνια που οι ίδιοι τους δεν έκαναν απολύτως τίποτα. Είναι πρόκληση για την κοινωνία όταν οι ίδιοι διδάσκουν σε εθνικές σχολές και ινστιτούτα επιμόρφωσης άλλους δημοσίους υπαλλήλους για το σύγχρονο management στα δημόσια νοσοκομεία όταν οι ίδιοι απέτυχαν παταγωδώς. Είναι πρόκληση να διδάσκουν σε πανεπιστήμια για να μεταφέρουν την εμπειρία τους! Ποια ακριβώς? Αυτής της επιτυχίας του 0,33%!

Είναι πρόκληση όταν στα συνέδρια αλληλοσυγχαίρονται για το πόσο καλά τα είπαν, καθηγητές και μαθητές, αλλά δεν τα έπραξαν!!Είναι πρόκληση …

Όλα τα παραπάνω συνηγορούν ότι μόνο σ’ένα μικρό ποσοστό οι διοικήσεις που επιλέχθηκαν διαχρονικά ήταν αντάξιες του δύσκολου έργου που επιλέχθηκαν να υπηρετήσουν. Ήταν δυστυχώς διοικήσεις μόνο αρεστές  που στην πραγματικότητα διοικούσαν εις βάρος άλλων συνετών διοικήσεων (αφού οι πόροι δεν κατανέμονταν όπως είχαν προϋπολογιστεί από τις ΥΠΕ και το ΥΥΚΑ αλλά δίνονταν στους αποτυχημένους και κακούς διοικητές για να καλύψουν τις σπατάλες τους) αλλά και των ίδιων των ασθενών αφού τους παρείχαν περίθαλψη κατώτερη των προβλεπόμενων και ακριβότερη από όσο έπρεπε.

Το κακό είναι ότι και σήμερα οι ίδιοι που αποδεδειγμένα απέτυχαν θέλουν να αποδείξουν ότι έπραξαν σωστά και να είναι οι επόμενοι σύμβουλοι και δημόσιοι αξιωματούχοι για την αναβάθμιση του συστήματος υγείας και όχι μόνο.

Τέλος, πιθανόν εντός των προσεχών ημερών να νομιμοποιηθούν οι προμήθειες των νοσοκομείων που πραγματοποιήθηκαν μέσω των ΥΠΕ.

Πολλοί πιστεύουν ότι με την νομιμοποίηση αυτή θα πληρωθούν οι αγορές που έγιναν από τις ΥΠΕ για να καλυφθούν οι άμεσες και επιτακτικές ανάγκες που υπήρχαν στα νοσοκομεία στο τέλος του 2016.

Όμως η νομιμοποίηση αυτή δεν θα σημαίνει για όλους το ίδιο. Σε κάποιες εταιρείες η πληρωμή θα γίνει με clawback και rebate που θα υπολογιστεί στο 2017 ενώ όσοι τελικά πληρωθούν θα πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτά τα ποσά θα αφαιρεθούν από την αγορά για το 2017 αφού θα αφορούν πιστώσεις του 2017 και όχι του 2016 όπως αρχικά είχε αρχικά σχεδιαστεί.

Το ΕΣΗΔΗΣ είναι το απόλυτο εργαλείο του υπουργείου Ανάπτυξης και Οικονομίας, του υπουργείου Υγείας, της ΕΑΑΔΗΣΥ ,του ΓΛΚ αλλά και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, για τον εξορθολογισμό των δαπανών, την νομιμότητα ,τον έλεγχο των παραβατών και τον καταλογισμό των ευθυνών τους σύμφωνα με το ν.4270. Μόνο έτσι οι πολίτες θα απολαμβάνουν τις παροχές υγείας που τους αξίζουν και έχουν ανάγκη και όχι με την αυτοπροβολή κάποιων για τους δικούς τους προσωπικούς λόγους και άλματα!

Αυτά από το ΕΣΗΔΗΣ και μόνο. Γιατί η αλήθεια των αριθμών είναι δυστυχώς ….γυμνή και ξεγυμνώνει και τους δήθεν «αλτρουιστές»!

ΟΤΑΝ Η ΑΓΝΟΙΑ ΚΟΣΤΙΖΕΙ …

ΚΟΙΝΕΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΥΛΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΕ. ΈΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ CASE STUDY ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΥ.

Δικαιούμαι να ξέρω?

Προϋπολογισμός 2018:Η αλήθεια πάει μπροστά!

Clawback και αναξιοπιστία υπολογισμών και δεδομένων

CLAWBACK ΣΤΑ ΙΑΤΡΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ. ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ;

CLAWBACK 2017: Τι να μην περιμένει κανείς….

Νοσοκομειακό Clawback: Η ώρα της αλήθειας

CLAWBACK ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΤΙ (ΔΕΝ) ΙΣΧΥΕΙ.

CLAWBACK, ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΑ ΧΡΕΗ ΚΑΙ BIG BANG!!

CLAWBACK ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ανατιμολόγηση φαρμάκων και η επερχόμενη αύξηση του clawback

Η ανατιμολόγηση των τιμών φαρμάκων ανακοινώθηκε αφήνοντας τους περισσοτέρους ικανοποιημένους παρά τα αρνητικά σχόλια που ακούγονται. Ελάχιστα μειώθηκαν οι τιμές σε σχέση με τις αρχικές αναρτήσεις και τις αναμενόμενες με βάση τις τιμές των φαρμάκων αυτών σε άλλες χώρες. Η στρέβλωση των τιμών παραμένει αφού οι κανόνες που ακολουθούνται δεν είναι αυτοί που προβλέπονται στη νομοθεσία.

Όμως όπως γράφτηκε πρόσφατα στην Ελλάδα ΤΙΜΟΛΟΓΗΣΗ, ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΗ ΛΙΣΤΑ:ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ είναι η μοναδική χώρα που υπάρχει η πρόβλεψη τα γενόσημα φάρμακα να μην είναι ακριβότερα από το off-patent.

Το ζητούμενο πλέον είναι εάν μεσοπρόθεσμα αυτές οι ανατιμολογήσεις συμφέρουν την ελληνική βιομηχανία. Μακροπρόθεσμα σίγουρα δεν θα την βοηθήσουν να είναι ανταγωνιστική και εξαγωγική. Κανένας αξιόπιστος αναλυτής δεν μπορεί να δεχθεί ότι ένας κλάδος που δεν κάνει τις επενδύσεις που επιβάλλονται  προκειμένου να παράγει νέα και καινοτόμα προϊόντα και ταυτόχρονα δεν μειώνει το κόστος παραγωγής του μπορεί να επιβιώσει σ’ ένα παγκόσμιο , σκληρό και ανταγωνιστικό περιβάλλον. Η διείσδυση των γενοσήμων είναι ήδη αρκετά υψηλή στην Ελλάδα (περίπου 60%) Κατανάλωση γενοσήμων: Προσεγγίζοντας την αλήθεια εάν κανείς συνεκτιμήσει ότι οι τιμές γενοσήμων και off-patent στις κύριες και πολυδάπανες θεραπείες είναι σχεδόν οι ίδιες.

Αναρωτιέται εύλογα κανείς τι νόημα έχει να δοθούν κίνητρα στους φαρμακοποιούς όταν όπως αναφέρθηκε ήδη, οι τιμές γενοσήμων και off-patent είναι σχεδόν ίδιες και η δημόσια δαπάνη για τα φάρμακα είναι συγκεκριμένη και δεν εξοικονομείται ούτε ένα ευρώ από την διείσδυση των γενοσήμων. Αντίθετα από την σημερινή «διατίμηση» ευνοούνται σχεδόν όλοι, πλην των ασθενών.

Σ ’ένα φάρμακο για την χοληστερίνη ο ΕΟΠΥΥ αποζημιώνει με 2,5€ και ο ασθενής πληρώνει την διαφορά από τα 7€ που κοστίζει το φάρμακο.

Η προτεινόμενη τιμή του στην πρόσφατη ανατιμολόγηση ήταν 5€ αλλά τελικά παρέμεινε στα 7€ λόγω των στρεβλώσεων και παραλείψεων της ανατιμολόγησης που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Τι σημαίνει όμως αυτό. Ο ασθενής ενώ μέχρι τώρα πληρώνει 65% συμμετοχή για να λάβει το συγκεκριμένο φάρμακο (εάν συνυπολογίσουμε και το 1€ ανά συνταγή, τότε αυξάνεται σε 78% η συμμετοχή του) ενώ εάν τιμολογούνταν όπως είχε αρχικά προταθεί η συμμετοχή του θα μειωνόταν στο 50% (εάν συνυπολογίσουμε και το 1€ ανά συνταγή, τότε θα μειωνόταν σε 70% η συμμετοχή του). Ποιος πραγματικά θα πληρώσει το προβλεπόμενο clawback όταν αυτό πληρωθεί? Ο ασθενής!

Είναι εμφανές ότι εάν στο συγκεκριμένο σκεύασμα το clawback ήταν 30%, τόσο αντιστοιχούσε και στην μείωση της τιμής του που έπρεπε να πραγματοποιηθεί με βάση τη νομοθεσία και τις 3 χαμηλότερες τιμές της ευρωπαϊκής ένωσης. Εάν όμως το σκεύασμα τιμολογούνταν στα 5€ όπως έπρεπε, ο ασθενής θα επωφελούνταν κατά 44,5% από την συμμετοχή που ήδη καταβάλει (από 4,5€ σε 2,5€) ενώ η εταιρεία θα κατέβαλε από τα έσοδα της και clawback περίπου 26% (από 30% σήμερα).

Από τη διατήρηση των τιμών στα ίδια σχεδόν επίπεδα σε βασικά φάρμακα ευρείας χρήσεως οι μόνοι που πραγματικά επιβαρύνονται είναι οι ασθενείς ενώ όλη η εφοδιαστική αλυσίδα από την παραγωγή έως το σημείο πώλησης διατηρεί τα κέρδη της ενώ για κάποιους αυτά αυξάνονται αφού οι περισσότερες πωλήσεις γίνονται με απευθείας είσπραξη και ένα μικρό μέρος της αξίας του φαρμάκου αποζημιώνεται από τον ΕΟΠΥΥ και καταβάλλονται μεταγενέστερα.

Όσο καθυστερούν να υλοποιηθούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και να εφαρμοσθούν τόσο θα αυξάνεται το clawback. Εάν διαβάσει κάποιος το άρθρο  1, παρ.5 του COM (2017) 314 final /02-06-2017 θα δει ότι προτείνεται ο εξορθολογισμός των δαπανών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης μέσω της διεύρυνσης του πεδίου εφαρμογής του πλαισίου κλειστού προϋπολογισμού και της μείωσης των ανώτατων ορίων των αυτόματων επιστροφών (clawback).

Αυτό αυτόματα σημαίνει ότι το  clawback θα αυξηθεί κατά 100 εκατ. ευρώ για το 2017.

Όσο η ανατιμολόγηση γίνεται με διαφορετικό τρόπο από το ψηφισμένο η μείωση του 30% όχι μόνο δεν θα είναι εφικτή αλλά θα αυξηθεί κατά 5% (35% συνολικά)

Clawback και αναξιοπιστία υπολογισμών και δεδομένων

CLAWBACK 2017: Τι να μην περιμένει κανείς….

Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Προκλήσεις και εμπόδια.

CLAWBACK, ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΑ ΧΡΕΗ ΚΑΙ BIG BANG

CLAWBACK ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΤΙ (ΔΕΝ) ΙΣΧΥΕΙ.

ΤΙΜΟΛΟΓΗΣΗ, ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΗ ΛΙΣΤΑ:ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ

ΤΙΜΟΛΟΓΗΣΗ, ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΗ ΛΙΣΤΑ:ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ

Οι αναφορές, από ενδιαφερόμενους αλλά και «ειδικούς», στον τρόπο τιμολόγησης και στο ότι αυτός είναι λανθασμένος αποδεικνύει ότι λανθασμένος είναι ο τρόπος αντιμετώπισης του κόστους παραγωγής των φαρμάκων και ότι υπάρχει (ηθελημένη;) άγνοια. Σε όλες τις υπουργικές αποφάσεις (υ.α) των τελευταίων ετών προβλέπεται ότι όταν εντοπίζεται τιμή για ένα σκεύασμα σε συγκεκριμένη συσκευασία και περιεκτικότητα τότε οι υπόλοιπες που δεν εντοπίζονται, υπολογίζονται από τη μικρή στη μεγάλη συσκευασία και/ή περι­εκτικότητα η τιμή ανά μονάδα θα βαίνει μειούμενη, με ανώτατο όριο το 12%, ενώ από τη μεγάλη στη μικρή συσκευασία η τιμή υπο­λογίζεται αναλογικά ανά μονάδα φαρμακοτεχνικής μορ­φής (ενδεικτικά αναφέρεται ότι μονάδα φαρμακοτεχνικής μορφής είναι το δισκίο, το ml στα πόσιμα διαλύματα, το γραμμάριο στις κρέμες και στις αλοιφές κ.ο.κ.). Από τη μεγάλη στη μικρή περιεκτικότητα η τιμή υπολογί­ζεται αναλογικά.

Ως προς τι η έκπληξη κάποιων λοιπόν για τις τιμές στη νέα θετική λίστα;

Κανείς όμως δεν αναφέρθηκε τόσο έντονα και τόσο εκτενώς όταν προβλέφθηκε προκλητικά στην ίδια υ.α ότι εάν το γενόσημο μετά το τέλος των υπολογισμών η προκύπτουσα τιμή του είναι μεγαλύτερη από το προϊόν αναφοράς χωρίς προστασία (off patent), τότε η τιμή του προϊόντος αναφοράς χωρίς προστασία εξισώνεται με την προκύπτουσα τιμή του γενοσήμου. Τ’ ότι τα γενόσημα δεν μπορεί να είναι πιο ακριβά από τα off patent πέραν  του ότι είναι ένα ελληνικό παράδοξο στην παγκόσμια αγορά είναι και παράνομο αφού ο νόμος είναι σαφέστατος και αναφέρει ότι η τιμή του γενοσήμου είναι στο 65% του off patent. Είναι πασιφανές λοιπόν γιατί η κατανάλωση γενοσημων παραμείνει σχετικά χαμηλά στην Ελλάδα.

Είναι εντυπωσιακό επίσης ότι ενώ υπάρχει μεγάλος αριθμός επιτροπών για τη μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης, τόσο για τον ΕΟΠΥΥ όσο και για τα νοσοκομεία,  στο Υπουργείο Υγείας φαίνεται ότι τους διαφεύγει η λανθασμένη τιμή ΚΗΘ στη νέα θετική λίστα η οποία όμως λαμβάνεται υπ’όψιν ως προς το κόστος θεραπείας ενός ασθενούς ή για τον υπολογισμό του κόστους των Κλειστών Ενοποιημένων Νοσηλείων (ΚΕΝ).

Η τιμή του ΚΗΘ σε συγκεκριμένη πάθηση και με συγκεκριμένο φάρμακο είναι 51,5% ακριβότερη αφού στη θετική λίστα είναι έχει ως ΚΗΘ τα 0,5€, ενώ στην πραγματικότητα θα έπρεπε να είναι 0,33€.

Εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος πως υπολογίζεται η δαπάνη για τον ΕΟΠΥΥ και τα νοσοκομεία. Μπορεί να γίνει πραγματική κοστολόγηση;Απ’ ότι φαίνεται, όχι.

Είναι επίσης σωστό και προκαλεί απορία πως ειδικοί του χώρου της υγείας σχολιάζουν αρνητικά ότι σκευάσματα ίδιας δραστικής ουσίας με διαφορετική συσκευασία έχουν ίδια  λιανική τιμή και διαφορετική αποζημίωση. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω η αποζημιούμενη τιμή υπολογίζεται με μια μεθοδολογία και βασίζεται στη τιμή αναφοράς του φαρμάκου ενώ η τιμολόγηση ενός φαρμάκου βασίζεται στις 3 χαμηλότερες τιμές των χωρών της Ε.Ε.

Όμως και σε αυτή την περίπτωση το πραγματικό παράδοξο είναι ότι 2 φάρμακα με ίδια δραστική, χωρίς προστασία πατέντας, έχουν διαφορά έως 100%  στη νέα προτεινόμενη ανατιμολόγηση. Για το φάρμακο που έχει τις περισσότερες  πωλήσεις στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως, υπάρχει ένα άλλο το οποίο έχει διπλάσια τιμή αυτού και όποιο γενόσημο συνδέεται με αυτό έχει 35%  παραπάνω από το πιο γνωστό φάρμακο για τη χοληστερίνη παγκοσμίως!

Σε πρόσφατα αποτελέσματα, από διπλωματική εργασία στελέχους του ΕΟΦ που παρουσιάσθηκε στο 2ο Ελληνικό Συμπόσιο Φαρμακοεπιδημιολογίας, η κατηγορία C10A  (σκευάσματα για τη μείωση της χοληστερόλης και των τριγλυκερίδίων) παρουσιάζει τη μεγίστη (απόλυτη τιμή)  στη συνολική ιδιωτική δαπάνη (13,68%)!!

Αντιλαμβάνεται κανείς ότι αν ήταν πραγματική η επιθυμία όλων για μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης, αντί των πολυπληθών επιτροπών, θα ελέγχονταν οι τιμές των φαρμάκων, θα γινόταν η συγκριτική αξιολόγηση τους και θα σταματούσε να υπάρχει η πληθώρα διαφορετικών κατηγοριών για τον υπολογισμό των τιμών των φαρμάκων και την ανατιμολόγησή τους.

Η μη υλοποίηση των παραπάνω όλα τα προηγούμενα χρόνια έδωσε το λανθασμένο μήνυμα, ότι χωρίς το σωστό προϊόν, στη σωστή τιμή και με το σωστό κόστος, μπορεί να γίνονται πωλήσεις φαρμάκων και να αποκομίζονται σημαντικότατα υπερκέρδη. Τα χρόνια πέρασαν και οι τιμές τους φτάνουν σιγά – σιγά εκεί που είναι πανευρωπαϊκά αλλά και παγκοσμίως. Η μείωση των εξαγωγών που έχει ήδη ξεκινήσει πρέπει να αποτελέσει το καμπανάκι για να γίνει η σωστή κοστολόγηση των φαρμάκων, να μειωθεί το κόστος της εφοδιαστικής αλυσίδας και η πλήρης συμμόρφωση της φαρμακευτικής νομοθεσίας να γίνεται όχι μόνο με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς αλλά και αυτούς των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Κίνας και όλων των άλλων χωρών που εξάγουν οι ελληνικές εταιρείες.

Είναι σίγουρο ότι οι καλές ελληνικές φαρμακευτικές εταιρείες μπορούν να ανταπεξέλθουν έστω και σήμερα σε αυτές τις δύσκολες και άκρως ανταγωνιστικές απαιτήσεις και αυτό φαίνεται από τις εξαγωγές τους. Αν δεν ξεκινήσουν όμως σήμερα είναι σίγουρο ότι  αύριο θα είναι πάρα πολύ δύσκολο να πραγματοποιηθεί αφού ο ανταγωνισμός παγκοσμίως εντείνεται και αλλάζει περιοχές παραγωγής και διάθεσης των φαρμακευτικών προϊόντων.

Εξαγωγές φαρμάκων: Προσεγγίζοντας την αλήθεια II

Εξαγωγές φαρμάκων: Προσεγγίζοντας την αλήθεια II

Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία διανύει μια από τις δυσκολότερες περιόδους της τόσο όσον αφορά τον διεθνή ανταγωνισμό και τους περιορισμούς που υπάρχουν  όσο και τις τιμές των φαρμάκων  και τις πωλήσεις της στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό.

Οι εξαγωγές φαρμάκων  παρουσιάζουν με μια πρώτη ματιά μια σταθερή εικόνα τα τελευταία χρόνια έχοντας επηρεασθεί λιγότερο από τη μακροχρόνια οικονομική ύφεση, εξακολουθώντας να παρουσιάζουν μια δυναμική ανάπτυξης και η οποία μπορεί να συμβάλλει θετικά στην ανάκαμψη της Εθνικής Οικονομίας.

Οι εξαγωγές φαρμάκων κινούνται πάνω από το 1 δισ. ευρώ τα τρία τελευταία χρόνια δίνοντας την εικόνα του δεύτερου εξαγωγικού κλάδου.

Πρέπει να δει κανείς όμως ψύχραιμα και ειλικρινά πως διαμορφώνεται αυτό το 1 δισ. ευρώ εξαγωγών της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας και πως αυτή μπορεί να αφυπνισθεί έτσι ώστε έγκαιρα να προβεί στις απαραίτητες βελτιώσεις και επενδύσεις προκειμένου να μην μειωθούν και άλλο οι εξαγωγές της. Το ίδιο θα πρέπει να συμβεί και από πλευράς πολιτείας και των αρμόδιων οργανισμών και υπηρεσιών της για να κερδηθεί το χαμένο χρονικό διάστημα προκειμένου να συμβαδίσει με τις ευρωπαϊκές οδηγίες και απαιτήσεις.

Όλοι θα πρέπει να αφήσουν τις δήθεν αξιόπιστες μελέτες φορέων, πανεπιστημίων και «ειδικών συμβούλων» τις οποίες επικαλούνται και οι οποίες λαμβάνουν υπόψιν τους στοιχεία του 2009 ή και παλαιότερα όπως παρουσιάστηκαν σε πρόσφατο μεγάλο συνέδριο για τον κλάδο της υγείας από σύμβουλο διοίκησης μεγάλου ομίλου παροχής υπηρεσιών υγείας.

Στο παρακάτω διάγραμμα παρουσιάζονται οι εξαγωγές των φαρμακευτικών επιχειρήσεων (ελληνικών και πολυεθνικών) που παράγουν στην Ελλάδα.

Είναι εμφανές ότι οι εξαγωγές το 2015 παρουσίασαν μια σημαντική κάμψη (16%) αφού οι πραγματικές εξαγωγές (συνολικές εξαγωγές – παράλληλες εξαγωγές) μειώθηκαν κατά 119 εκατ. ευρώ. Τα στοιχεία με τις προβλέψεις δείχνουν ότι υπήρξε και μια πολύ μικρότερη κάμψη το 2016.

Η φαινομενική αύξηση των εξαγωγών είναι αποτέλεσμα της κατά 31% αύξησης των νόμιμων παράλληλων εξαγωγών που πραγματοποιήθηκαν το 2015, αξίας 402 εκατ. ευρώ έναντι 307 εκατ. ευρώ το 2014. Οι πραγματικές λοιπόν εξαγωγές μειώθηκαν από 742 εκατ. ευρώ σε 623 εκατ. ευρώ.

 

Εξαγωγές φαρμάκων: Προσεγγίζοντας την αλήθεια IIΔιάγραμμα εξαγωγών φαρμάκων 2008-2015

Πηγή: Eurostat international trade, EU Trade since 1988by CN8, ΕΟΦ

Οι ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες παράγουν δικά τους φάρμακα αλλά και φάρμακα άλλων πολυεθνικών για την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Και βέβαια δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας ότι η παραγωγή φαρμακευτικών προϊόντων στην Ελλάδα, πέρα από τις αμιγώς ελληνικές εταιρίες, καλύπτεται και από μονάδες που παρασκευάζουν φάρμακα στην Ελλάδα, για λογαριασμό όμως ξένων εταιριών.

Όσοι ασχολούνται με εξαγωγές φαρμάκων θα πρέπει άμεσα (εντός των προθεσμιών που τίθενται για   όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες) να συμμορφωθούν με τον νέο κανονισμό για τα ψευδεπίγραφα φάρμακα.

Στην ελληνική φαρμακοβιομηχανία αντιλαμβάνονται πλέον όλοι ότι μόνο όσες εταιρίες καταφέρουν να σταθούν, μέσα στην κρίση, θα έχουν καλύτερες ευκαιρίες.

 

Αντιλαμβάνονται επίσης ότι  πρέπει να βρεθεί η στρατηγική και να οριστούν οι νέες ευκαιρίες επιχειρηματικότητας όπου θα δραστηριοποιηθούν οι ελληνικές φαρμακευτικές σε διεθνές πεδίο και ότι το μέλλον τους δεν μπορεί να περιορίζεται σε απλές μορφές ταμπλετών ή κάψουλες για τις οποίες έχει λήξει η πατέντα ή σε απλά γενόσημα φάρμακα αφού ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και η Ελλάδα δεν είναι αρκετά ανταγωνιστική λόγω κόστους. Υπάρχουν ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες, που επενδύουν στην έρευνα, έχουν κατοχυρώσει ουσίες και συσκευές και έχουν επιτύχει να κατέχουν ένα αρκετά υψηλό ποσοστό στη διεθνή αγορά. Η στροφή στις νέες τεχνολογίες είναι ένας ακόμη παράγοντας που θα φέρει ανάπτυξη. Όταν μιλάμε για νέες τεχνολογίες στον χώρο του φαρμάκου, εννοούμε οποιαδήποτε εξελιγμένη μορφή των απλών αντιγράφων φαρμάκων, η οποία θα προσφέρει καινοτομία, είτε στην διευκόλυνση του γιατρού, είτε του ασθενή. Τα θετικά σε αυτή την περίπτωση είναι πολλά, όπως η υψηλή προστιθέμενη αξία, αλλά και η ταχύτερη διαδικασία έγκρισης.

Ο κλάδος των φαρμάκων, θα πρέπει να  προχωρήσει σε περαιτέρω επωφελείς συμφωνίες με πολυεθνικές επιχειρήσεις για την παραγωγή φαρμάκων στις εγχώριες μονάδες αξιοποιώντας την υψηλή εξειδίκευση των μονάδων και του προσωπικού του.

Αυτό που πρέπει να προσεχθεί ιδιαιτέρως από την ελληνική φαρμακοβιομηχανία   είναι ότι κάποιοι θα την  ήθελαν να είναι καθηλωμένη, εγκλωβισμένη στην εσωτερική αγορά, χωρίς καμία προοπτική εξωστρέφειας μόνο και μόνο για να προωθούνται συγκεκριμένα συμφέροντα.

Πρέπει να  μελετηθεί σοβαρά η δομή του κόστους ενός ελληνικού φαρμάκου και πως αυτό θα μπορούσε να μειωθεί δραστικά μέσω διαδικασιών, λειτουργιών και της εφοδιαστικής αλυσίδας όπως κάνουν άλλες ανταγωνιστικές εταιρείες του εξωτερικού προκειμένου να  επιτευχθούν ανταγωνιστικές τιμές.

Μόνο έτσι μπορεί η ελληνική φαρμακοβιομηχανία ν΄ αξιοποιηθεί εμπορικά και εξαγωγικά και να καταστεί μια σημαντική μηχανή ανάπτυξης.

Πρέπει λοιπόν η πολιτεία και οι εταιρείες  μελετών, υπηρεσιών μάρκετινγκ, έρευνας αγοράς που προσπαθούν να βρουν τρόπους διείσδυσης των ελληνικών φαρμάκων στις διεθνείς αγορές, να έχουν εξασφαλίσει εκ των προτέρων τις απαιτήσεις που επιβάλει η διεθνής και η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Η ανάλυση των δεδομένων πρέπει να είναι αληθής για να βοηθηθούν όλοι οι εμπλεκόμενοι και να κατανοήσουν άμεσα τις απαιτήσεις της αγοράς και να οδηγηθούν σε σωστές αποφάσεις με όσον το δυνατόν μικρότερο κόστος.

Άλλως η δημιουργία  επιτροπών με πολλές θεματικές ομάδες εργασίας στην πραγματικότητα δημιουργεί επιπλέον καθυστερήσεις στο πολύ πιεστικό επιχειρηματικό περιβάλλον και πιθανόν σε λανθασμένο προσανατολισμό. Μέχρι να γίνει ο συγκερασμός όλων αυτών των προτάσεων θα έχει χαθεί μια ακόμα ευκαιρία χρηματοδότησης μέσα από το ΣΕΣ και τ΄ άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία. Η θέση της Ελλάδος στην παγκόσμια κατάταξη, ο ανταγωνισμός που αναπτύσσεται παγκοσμίως αλλά και η αναδιοργάνωση των πολυεθνικών φαρμακευτικών επιχειρήσεων απουσιάζει από τις συγκεκριμένες επιτροπές και ομάδες.

Κατανάλωση γενοσήμων: Προσεγγίζοντας την αλήθεια

Serialisation: Σχέσεις CMOs και επωνύμων εταιρειών. Τι πρέπει να γίνει.

Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Προκλήσεις και εμπόδια.

 

Κατανάλωση γενοσήμων: Προσεγγίζοντας την αλήθεια

Κατανάλωση γενοσήμων: Προσεγγίζοντας την αλήθεια

Ο ν.4472/2016 προβλέπει την υποχρέωση για την πώληση γενοσήμων φαρμάκων

από τα φαρμακεία και δίνει κίνητρα για όσα υπερβαίνουν μηνιαίως, κατ’ όγκο πωλήσεων, το 25%, των φαρμάκων που περιλαμβάνονται στις συνταγές που εκτελούνται σε αυτά. Τα φαρμακεία θα λαμβάνουν υποχρεωτική έκπτωση από τις φαρμακευτικές εταιρείες.

Τίθονται όμως κάποια ερωτήματα. Η συνταγογράφηση, σύμφωνα με τη νομοθεσία, δεν γίνεται από τους γιατρούς  με δραστική ουσία? Ο φαρμακοποιός δεν υποχρεούται να ενημερώνει ενυπόγραφα τον ασθενή για το φθηνότερο γενόσημο και με ποιο ποσό θα επιβαρυνθεί ο ίδιος του εάν επιλέξει κάποιο άλλο φάρμακο?

Ο ν.4472/2017 αναγράφει επίσης για τον υπολογισμό του στόχου ανά θεραπευτική κατηγορία ότι με τους υφιστάμενους στόχους το μερίδιο των γενοσήμων φαρμάκων για εξωτερικούς ασθενείς πρέπει να αυξηθεί κατ’ όγκο στο 60% έως το Μάρτιο του 2018. Οι φαρμακοποιοί είναι υποχρεωμένοι κατά την εκτέλεση συνταγών να ακολουθούν την διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 46, παρ. β΄ του ν. 4316/2014.

Στις ανωτέρω διατάξεις υπάγονται και τα σκευάσματα που έχουν απωλέσει το καθεστώς προστασίας τους και έχουν λιανική τιμή ή διαμορφώνουν λιανική τιμή μέσω έκπτωσης προς τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. ίση ή μικρότερη από το μέσο όρο της λιανικής τιμής γενοσήμων σκευασμάτων ίδιας δραστικής, μορφής, περιεκτικότητας και συσκευασίας με αναγωγή στη μηνιαία θεραπεία.

Όμως για τις ειδικές περιπτώσεις που επιλέγεται φάρμακο το οποίο δεν διαθέτει γενόσημο ή μια θεραπευτική κατηγορία στο σύνολό της περιέχει μία μοναδική ή περισσότερες δραστικές ουσίες χωρίς γενόσημα φάρμακα, όπου επιλέγεται φάρμακο με λιανική τιμή υψηλότερη από την τιμή αποζημίωσης, ο ασθενής καλύπτει εκτός από την προβλεπόμενη θεσμοθετημένη συμμετοχή το ήμισυ της διαφοράς μεταξύ της τιμής αποζημίωσης και της λιανικής τιμής του φαρμάκου.

Τι λέει πλέον ξεκάθαρα ο νόμος. Ότι τα γενόσημα και τα off-patent είναι μια ενιαία κατηγορία όπως είναι και στις άλλες χώρες όταν υπολογίζουν τον όγκο των γενοσήμων φαρμάκων επιτυγχάνοντας τα υψηλά ποσοστά που δημοσιεύονται σε διεθνείς οργανισμούς και επιστημονικά άρθρα.

Στην ελληνική περίπτωση αυτό είναι ακόμα πιο ευκρινές αφού ανεξάρτητα από την όποια  τιμή έχει ένα φάρμακο (γενόσημο και off patent) ο ΕΟΠΥΥ θα πληρώσει μόνο την  τιμή αποζημίωσης ενώ ο ασθενής καλύπτει εκτός από την θεσμοθετημένη συμμετοχή του το ήμισυ της διαφοράς μεταξύ της τιμής αποζημίωσης και της λιανικής τιμής του φαρμάκου. Την υπόλοιπη διαφορά καλύπτει η εταιρεία. Για την δημόσια δαπάνη λοιπόν όλα τα φάρμακα που πωλούνται είναι γενόσημα (είτε είναι χαρακτηρισμένα έτσι είτε ως off patent).

Εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς και να επιτυγχάνει τους στόχους της η Ελλάδα και το σύστημα υγείας της, αλλά και να είναι συγκρίσιμα τα στοιχεία που δίνονται στους διεθνείς οργανισμούς, πρέπει να παραδεχθούν όλοι την παραπάνω διαπίστωση. Με αυτή την προσέγγιση η Ελλάδα είναι κοντά στο 60% του όγκου των συνταγογραφούμενων φαρμάκων να είναι γενόσημα και έχει ήδη επιτύχει τον συγκεκριμένο στόχο της.

Παραμένει όμως το ερώτημα? Γιατί δίνονται τα κίνητρα όταν ο ΕΟΠΥΥ αποζημιώνει μόνο τιμή αναφοράς και όχι λιανική και άρα δεν έχει καμμία απολύτως ωφέλεια? Ποιοι θα είναι και πάλι πολλαπλώς ωφελημένοι και γιατί?

Clawback και αναξιοπιστία υπολογισμών και δεδομένων

Clawback και αναξιοπιστία υπολογισμών και δεδομένων

Σε συνέδριο που έγινε για τα οικονομικά της υγείας τις προηγούμενες ημέρες και τα αποτελέσματά του δημοσιεύτηκαν σε έγκριτα sites παρουσιάζεται ότι το νοσοκομειακό clawback για το β’ εξάμηνο του 2016 θα είναι 52 εκατ. ευρώ και όχι 110 εκατ. ευρώ όπως είχε αρχικώς ανακοινωθεί. Αρχικά δηλαδή ήταν κατά 100% προσαυξημένο! Μόνο που δεν εξηγήθηκε επαρκώς πως προέκυψε αυτή η τεράστια διαφορά.

Πως είναι δυνατόν με περισσοτέρους δικαιούχους νοσοκομειακής περίθαλψης και πρόσβασης στα δημόσια νοσοκομεία το β’ εξάμηνο του 2016, το clawback να είναι το μισό του α’ εξαμήνου?

Είναι δύσκολο να κατανοήσει ένας νοήμων άνθρωπος πως προκύπτουν τόσο σημαντικές διαφορές σ’ ένα θέμα τ’οποίο απασχόλησε κατά κόρον τόσο τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις, το υπουργείο υγείας όσο και τους θεσμούς.

Η μόνη εξήγηση που μπορεί να δοθεί είναι ότι όλα γίνονται χωρίς προγραμματισμό και χωρίς να εφαρμόζεται η ισχύουσα νομοθεσία.

Πριν τον αρχικό υπολογισμό του clawback είχαν επισημανθεί τα σημεία, λόγω των οποίων οι υπολογισμοί θα ήταν λανθασμένοι, με σημαντικές συνέπειες στην εθνική οικονομία, την ανάπτυξη και την επιχειρηματικότητα.

Είχε επισημανθεί ότι η ύπαρξη ενός πανάκριβου πληροφοριακού συστήματος (ΠΣ) δεν θα βοηθούσε αφού η εισαγωγή λανθασμένων δεδομένων ακόμα και στο πιο «έξυπνο» ΠΣ , εξάγει λανθασμένα αποτελέσματα.

Είχε επισημανθεί ότι τα νοσοκομεία δεν εφαρμόζουν το ν.4270 και ότι η εισαγωγή δεδομένων στο ΠΣ θα οδηγούσε σε λανθασμένα αποτελέσματα.

Ίσως κάποιες εταιρείες να χαίρονται που εμφανίζεται ότι θα καταβάλουν μικρότερο clawback. Είναι βέβαιο όμως ότι στο τέλος θα καταβάλουν μεγαλύτερο αφού το clawback είναι πολύ περισσότερο από 151 εκατ. ευρώ. Εκτός αν κάτι άλλο συμβαίνει που δεν μπορεί να εξηγηθεί με την κοινή λογική.

Φαίνεται να διαφεύγει από όλους ότι στο  ν.4346, άρθρο 15, παρ 2,3 αναγράφεται ευκρινώς ότι οποιαδήποτε υπέρβαση των δημόσιων δαπανών για τα φαρμακευτικά προϊόντα πάνω από το όριο δαπανών του έτους, εντός του οποίου θα πραγματοποιείται η δαπάνη, δεν επιτρέπεται και θα επιστρέφεται αυτόματα.

Η απουσία ελέγχου του κόστους λειτουργίας των νοσοκομείων του ΕΣΥ είναι εμφανής παρά τα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ που σπαταλήθηκαν και σπαταλώνται ακόμα και σήμερα.

Ο έλεγχος του λειτουργικού κόστους των νοσοκομείων αλλά και των επιμέρους τμημάτων τους αποτελούν άμεση προτεραιότητα.

Οι εκάστοτε διοικήσεις των νοσοκομείων, οφείλουν, χρησιμοποιώντας τα σύγχρονα εργαλεία του ορθολογικού management, να γνωρίζουν τις πηγές κόστους, ώστε να παρεμβαίνουν για τον έλεγχο και την συγκράτηση του. Είναι αδιανόητο ο επικεφαλής ενός οργανισμού, όπως είναι το Δημόσιο Νοσοκομείο όχι μόνο να αγνοεί το κόστος λειτουργίας του αλλά και να δημιουργεί μια πλασματική εικόνα για τις δαπάνες αποκρύπτοντας δαπάνες με στόχο να εμφανίζεται αποτελεσματικός και δημιουργώντας ταυτόχρονα σημαντικά οικονομικά προβλήματα τόσο στον κρατικό προϋπολογισμό όσο και στους προμηθευτές του.

Αυτό που θα βοηθήσει στην σωστή εκτίμηση του clawback είναι μόνο ο τρόπος υπολογισμού του όπως αυτός έχει ψηφιστεί , έχει συμπληρωθεί και έχουν δοθεί οι απαιτούμενες οδηγίες με αντίστοιχες υπουργικές αποφάσεις δημοσιευμένες σε ΦΕΚ.

Όμως τα στοιχεία ζητήθηκαν και πάλι από τα νοσοκομεία με λάθος τρόπο με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε αυτούς τους εσφαλμένους υπολογισμούς που ανακοινώθηκαν. Ενώ οι λύσεις είναι απλές πάντα κάποιοι, λόγω είτε προχειρότητας είτε έλλειψης γνώσεων είτε άλλων μη αντιληπτών λόγων, καταφεύγουν σε «σύνθετες» δημιουργώντας ασφυξία στην οικονομία και στην υγεία.

Εν αναμονή του νέου υπολογισμού του clawback…..

CLAWBACK 2017: Τι να μην περιμένει κανείς….

Νοσοκομειακό Clawback: Η ώρα της αλήθειας

CLAWBACK ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΤΙ (ΔΕΝ) ΙΣΧΥΕΙ

CLAWBACK, ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΑ ΧΡΕΗ ΚΑΙ BIG BANG

CLAWBACK ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

CLAWBACK 2017: Τι να μην περιμένει κανείς….

CLAWBACK 2017: Τι να μην περιμένει κανείς….

Είναι να απορεί κανείς μερικές φορές. Πως τα εύκολα θέματα γίνονται δύσκολα, πως δεν μπορούν να επιλυθούν απλά και σύνθετα θέματα με σοβαρότητα και υπευθυνότητα αλλά ως δια μαγείας στο τέλος βρίσκεται μια λύση που δεν την κατανοεί και δεν συμφωνεί απολύτως κανένας μαζί της ούτε καν αυτός που την πρότεινε.Πολλοί επικαλούνται λύσεις που θα ζήλευε ο D.Copperfield και ο Harry Potter όμως κανείς την κοινή λογική ,όπως πολλές φορές έχει γραφεί.

Μπορεί το clawback να είναι ή να μην είναι νόμιμο (αυτό θα το κρίνει η δικαιοσύνη), μπορεί να είναι δυσβάσταχτο (όπως πολλοί ισχυρίζονται), μπορεί να μην έχει δικαιοσύνη στον υπολογισμό και επιμερισμό του, πολλά μπορεί …

Το σίγουρο όμως είναι ότι νομοθετήθηκε και εγγράφεται κάθε χρόνο στον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ και αποτελεί την μοναδική ασφαλιστική δικλείδα για την μη υπέρβαση των δαπανών που έχουν εγγραφεί στον κρατικό προϋπολογισμό (ο οποίος είναι νόμος και μάλιστα κορυφαίος).

Σύμφωνα με τον  ΕΟΠΥΥ το clawback  του 1ου εξαμήνου του 2016 ήταν 216.146.862€ (μέσα σε αυτό συμπεριλαμβανόταν και αυτό που αναλογούσε στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ).

Για το νοσοκομειακό clawback  το μεν υπουργείο εκτιμά ότι από το όριο των 570 εκατ. € η υπέρβαση θα διαμορφωθεί στα 650-660 εκατ.€, η δε φαρμακοβιομηχανία, το υπολογίζει περί τα 830 εκατ.€.

Είναι σίγουρο ότι το πραγματικό ποσό της υπέρβασης είναι περίπου στην μέση, δηλαδή στα 750 εκατ.€. Και αυτό γιατί όπως γράφτηκε, όσον αφορά τα νοσοκομεία,  με βάση τους τελικούς υπολογισμούς το clawback διαμορφώθηκε το 1ο εξάμηνο του 2016 στα 118 εκατ.€ και αν η χρονιά εξελιχθεί με τον ίδιο τρόπο θα διπλασιασθεί και θα φθάσει στα 236 εκατ.€, ποσά που θα πρέπει να επιστρέψει η φαρμακοβιομηχανία στο ελληνικό δημόσιο. Στα 99 εκατ.€ έφθασε η υπέρβαση στα φάρμακα των δημοσίων νοσοκομείων, ενώ στα 19 εκατ.€ η υπέρβαση στα ιδιωτικά νοσοκομεία με τα οποία έχει σύμβαση ο ΕΟΠΥΥ.

Σύμφωνα με τον ΕΟΠΥΥ το μέσο ποσοστό clawback για τις εταιρείες διαμορφώνεται στο 18,22%. Ειδικότερα, 18 εταιρείες πληρώνουν clawback 10-15%, 80 εταιρείες 15-18%, 67 εταιρείες μεταξύ 18% και 20%, 27 εταιρείες 20-22% και 18 εταιρείες από 22% έως 28%.
Με τον προϋπολογισμό του 2017 που υπέβαλε ο ΕΟΠΥΥ, το συνολικό clawback που θα κληθούν να επιστρέψουν οι φαρμακευτικές  επιχειρήσεις διαμορφώνεται στα 159 εκατ.€, όταν το 2016 το αντίστοιχο ποσό ήταν 483 εκατ.€.

Για τις φαρμακευτικές εταιρείες, το clawback των 441 εκατ.€ που αφορούσε επιστροφές εξωνοσοκομειακών σκευασμάτων το 2016 μειώνεται στα 132 εκατ.€, περίπου κατά 70%, ενώ το clawback για τα νοσοκομειακά φάρμακα που αποζημιώνει ο ΕΟΠΥΥ για τις ιδιωτικές κλινικές μειώνεται επίσης στα 27 εκατ.€ έναντι 42,4 εκατ.€ το 2016.

Ο παρακάτω πίνακας είναι ενδεικτικός της έλλειψης κοινής λογικής αλλά και τεχνογνωσίας για την πρόβλεψη σημαντικών οικονομικών μεγεθών που επηρεάζουν την εθνική οικονομία και κυρίως την υγειονομική κάλυψη του πληθυσμού.

Είναι βέβαια θετικό ότι ο ΕΟΠΥΥ στην έγκριση του προϋπολογισμού του του 2017 αναφέρεται στη πιστή προσαρμογή των μεγεθών του στα όρια της ψηφισθείσας από την Βουλή των Ελλήνων εισηγητικής έκθεσης του κρατικού προϋπολογισμού και στις αρχές που τον διέπουν, όπως την:

-Αρχή της ετήσιας διάρκειας

-Αρχές της ενότητας και της καθολικότητας

Έγκριση Π/Υ 2017 ΕΟΠΥΥ ΚΩΔΙΚΟΣ Π/Υ2016 (αρχικός) Π/Υ 2016

11 Τροποποίηση

Π/Υ2017
5689 0 136.870.587,79 0
5693 0 441.146.862 132.000.000
Τροποποίηση Π/Υ 2017 ΕΟΠΥΥ ΚΩΔΙΚΟΣ Π/Υ2016 (αρχικός) Π/Υ 2016

13 Τροποποίηση

Π/Υ2017
5689 0 246.122.139,37* 0
5693 0 441.146.862 132.000.000
687.269.001,37
Έγκριση Π/Υ 2016 ΕΟΠΥΥ ΚΩΔΙΚΟΣ Π/Υ2015 (αρχικός) Π/Υ 2015 5,6η Τροποποίηση Π/Υ2016
5689 175.000.000 772.124.874 0
5693 0 0 0

*Στην 13η τροποποίηση του ΕΟΠΥΥ αναγραφόταν ότι για τον κωδικό 5689 το clawback ήταν 246.122.139,37€ ενώ για τον κωδικό 5693 ήταν 441.146.862€.

Το 246.122.139,37€ είναι το άθροισμα των 136.870.587,79€+109.251.551,58€.

Στην 13η τροποποίηση όμως αναγράφεται ότι το ποσό αυτό των109.251.551,58€ προέρχεται κυρίως από το rebate α΄-δ΄ τριμήνου έτους 2015! Ο ΕΟΠΥΥ ενώ έχει κωδικό αποκλειστικά για rebate (5692) έχει ταυτόχρονα άλλο κωδικό για clawback και rebate (5689)!!

Αυτό είναι εμφανές ότι δημιουργεί σημαντικά λογιστικά αλλά και δημοσιονομικά προβλήματα αφού άλλο είναι το συνολικό ποσό που καταλογίζεται σαν clawback, άλλο είναι το συνολικό ποσό που καταλογίζεται σαν rebate και άλλος είναι ο τρόπος υπολογισμού του clawback και άλλος του rebate.

Προκαλεί επίσης μεγάλη εντύπωση πως από τα 441.146.862€ που ο ίδιος ο ΕΟΠΥΥ εκτίμησε το clawback για το 2016, αναγράφει μόνο 132.000.000€ για το 2017. Συνολικά λοιπόν οι φαρμακευτικές εταιρείες φαίνεται ότι για το 2017 θα επιβαρυνθούν μόλις κατά 132.000.000€ έναντι πρόβλεψης 687.269.001,37€ το 2016.

Ο ΕΟΠΥΥ είχε τροποποιήσει τον αρχικό προϋπολογισμό του 2015 από 175.000.000€ σε 772.124.874€(!!) με την 5-6η τροποποίηση, εν τούτοις είχε πρόβλεψη για έσοδα από clawback το 2016, 0€ (!!).

Όλα τα παραπάνω στοιχεία προδιαγράφουν ότι τα μεγέθη που αναγράφει στον προϋπολογισμό του είναι για καθαρά λογιστικούς λόγους και δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα. Η ευκολία που έχει ο ΕΟΠΥΥ να κάνει τροποποιήσεις σε ένα οικονομικό έτος (14 το 2016) του δίνει την δυνατότητα να αναγράφει στοιχεία που απέχουν πάρα πολύ από την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα έχει όμως κόστος και αυτό ονομάζεται clawback. Η δυνατότητα να συνταγραφούνται φάρμακα χωρίς όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις και η δυνατότητα να παραγγέλνονται φάρμακα από τα νοσοκομεία γνωρίζοντας ότι δεν θα πληρώσουν με κανένα τρόπο επιπλέον τίμημα για αυτά, θα αυξάνει συνεχώς το clawback  και δεν θα το μειώνει. Όταν ο ΕΟΠΥΥ ανέγραφε στο προϋπολογισμό του δαπάνη για φάρμακα 2.420 εκατ.€ έχοντας όριο τα 1.945 εκατ.€ και την ίδια στιγμή παραπάνω σ’αυτόν  σημείωνε 0€ για clawback απλά ήταν αναμενόμενο το αποτέλεσμα αυτού του σημαντικότατου ποσού ως αυτόματης επιστροφής.

( δες CLAWBACK ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΤΙ (ΔΕΝ) ΙΣΧΥΕΙ)

Από τον Μάιο του 2015 είχα επισημάνει ότι το  clawback θα ξεπεράσει τα 300 εκατ. € και αυτό είχε αντιμετωπιστεί με πολλή επιφυλακτικότητα από όλους τους εμπλεκόμενους. Πολλοί σχολίαζαν ότι ήταν υπερβολικές αυτές οι εκτιμήσεις. Αποδείχθηκε όμως ότι ήταν σωστές. Που βασίζονταν όμως αυτές οι εκτιμήσεις;

Στα στοιχεία που δίνονταν από εταιρείες , συνδέσμους, ενώσεις και  δημόσιους οργανισμούς και οι οποίοι δυστυχώς είχαν σημαντική απόκλιση μεταξύ τους (διαφορές εκατοντάδων εκατομμυρίων €)

Ο υπολογισμός του clawback απαιτεί την συλλογή στοιχείων από τον ΕΟΠΥΥ και όλα τα νοσοκομεία ταυτόχρονα ,συνεπώς ήταν  αδύνατο να προκύψουν σε εξαμηνιαία βάση πραγματικά δεδομένα σε πραγματικό χρόνο. Επίσης βασικές παράμετροι για τον υπολογισμό του clawback στην υπ΄αριθμ. ΔΥΓ3(α)/οικ. ΓΥ 150/01.03.2012 (ΦΕΚ 681Β/8-3-2012) δεν είχαν αναπροσαρμοσθεί όπως έπρεπε με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια επιπλέον δυσκολία στον σωστό υπολογισμό του.

Η φωνή της κοινής λογικής ποτέ δεν είναι αρεστή. Δημιουργεί δυσαρέσκεια και δεν γίνεται αποδεκτή. Όμως προλαμβάνει δυσάρεστες καταστάσεις και τεράστιες μη χρειαζούμενες δαπάνες. Σε πολλούς αρέσει η «δημιουργική λογιστική» αλλά σε κανέναν δεν αρέσει το δημόσιο λογιστικό (το οποίο είναι νόμος και πρέπει να εφαρμοσθεί).

Η σύσταση επιτροπών δεν επιλύει προβλήματα. Πολλές φορές τα επιτείνει και δημιουργεί επιπλέον δυσκολίες. Η απλούστατη λύση της καταγραφής όλων των φαρμάκων τα οποία προμηθεύεται κάθε νοσοκομείο, κάθε κλινική και κάθε φάρμακο το οποίο χορηγείται σε κάθε ασθενή, η οποία προτείνεται για τον έλεγχο της κατανάλωσης, προκειμένου να τεθούν οι περιορισμοί που θα οδηγήσουν στη μείωση της υπέρβασης της ενδονοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης είχαν ξεκινήσει πιλοτικά να εφαρμόζονται από το 2014 από την ΕΠΥ με την συνδρομή του ΕΟΦ και οι σημερινοί υποστηρικτές  τους αντιδρούσαν έντονα.

Όμως όλοι πρέπει να αναγνωρίσουν ότι χάθηκαν 2 χρόνια και η νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη υπερέβη κάθε προϋπολογισμό και κάθε όριο.

Το  γεγονός ότι ερίζουν 3 οργανισμοί (ΗΔΙΚΑ, ΕΟΦ,ΕΟΠΥΥ) για την κατανάλωση των φαρμάκων αποτελεί ένδειξη μη ορθής λήψης των δεδομένων και λανθασμένης αξιοποίησης τους.

( δες Νοσοκομειακό Clawback: Η ώρα της αλήθειας )

Για αυτό και είχε προταθεί άμεσα οι επιχειρήσεις που έχουν σχέση με την υγεία (ΣΦΕΕ,ΠΕΦ,ΣΕΙΒ,.) να βρουν έναν αξιόπιστο τρόπο και έναν αξιόπιστο φορέα του δημοσίου και με διαφανείς διαδικασίες να καταγράψουν επίσημα όλες τις πωλήσεις τους στο σύστημα υγείας γενικότερα αλλά και στα νοσοκομεία ειδικότερα εάν επιθυμούν να πληρωθούν για τα ληξιπρόθεσμα και τις σημερινές οφειλές προς αυτούς.

Οι δαπάνες των νοσοκομείων είναι και πρέπει να είναι άμεσα ελέγξιμες.

Δεν χρειάζονται πανάκριβα πληροφοριακά συστήματα (Π.Σ), με πανάκριβες ετήσιες συντηρήσεις, τα οποία δεν επικοινωνούν μεταξύ τους ή δεν χρειάζεται κάποιοι να απαιτούν δυσθεώρητα ποσά για να μεταφέρουν τα δεδομένα από το ένα Π.Σ στο άλλο. Οι συχνές αλλαγές των Π.Σ. αποτελούν, πέραν της τεράστιας σπατάλης, δικαιολογία «τεχνικών δυσκολιών» από μέρους αυτών που δεν καταχωρούν τα παραστατικά αγορών . (δες CLAWBACK, ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΑ ΧΡΕΗ ΚΑΙ BIG BANG)

ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΑΠΑΝΕΣ ΦΟΡΕΩΝ ΥΓΕΙΑΣ

Με βάση τον νόμο 4337/2015 οι προϊστάμενοι οικονομικών υπηρεσιών και οι διοικήσεις των νοσοκομείων οφείλουν να παρακολουθούν αδιαλείπτως την εξέλιξη των προϋπολογισμών τους και να διασφαλίζουν ότι δεν υπάρχουν αρνητικές αποκλίσεις από τους δημοσιονομικούς στόχους ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να εξοφλούν τις υποχρεώσεις τους εντός των προθεσμιών που προβλέπονται από την νομοθεσία.

Η συνεχής παρακολούθηση των δαπανών, η μη σώρευση ληξιπρόθεσμων οφειλών και η εξόφληση των τιμολογίων εντός των προθεσμιών που τίθενται από τις κείμενες διατάξεις, αποτελούν βασικές υποχρεώσεις των φορέων του υπουργείου υγείας, οι οποίοι οφείλουν να παρακολουθούν και να ελέγχουν το ύψος των δεσμεύσεων.

Τα όρια των πιστώσεων που έχουν καθορισθεί στον προϋπολογισμό προσδιορίζουν το ανώτατο ύψος υποχρεώσεων που μπορούν να αναληφθούν εντός του 2017, αφού βεβαίως ληφθούν υπόψη κατά προτεραιότητα οι υποχρεώσεις προηγούμενων ετών που θα πληρωθούν από τις πιστώσεις αυτές.
Επισημαίνεται ότι με τον προϋπολογισμό καθορίζονται όρια δαπανών και όχι ύψος κονδυλίων προς ανάλωση. Με την πραγματοποίηση δαπανών επιδιώκεται η επίτευξη συγκεκριμένου αποτελέσματος και η παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη σύνδεση όλων των δαπανών που θα πραγματοποιηθούν με συγκεκριμένο και μετρήσιμο αποτέλεσμα.

Δεν θα πρέπει να παραβλέπει  κανείς επίσης ότι τα έξοδα του ετήσιου προϋπολογισμού είναι οι πληρωμές που πραγματοποιούνται κατά την διάρκεια του οικονομικού έτους στον οποίο αναφέρεται ο προϋπολογισμός ανεξάρτητα από το χρόνο που έχει δημιουργηθεί η υποχρέωση για πληρωμή.

Καταληκτική ημερομηνία εκτέλεσης του προϋπολογισμού για τα ΝΠΔΔ που είναι φορείς της Γενικής Κυβέρνησης ήταν η 31.12.2016, τόσο για την είσπραξη των εσόδων, όσο και για την πληρωμή των δαπανών τους.
Για τη μη παραβίαση της αρχής της αυτοτέλειας των χρήσεων και τη μη μετακύλιση των υποχρεώσεών τους στο επόμενο έτος και την αποφυγή ταλαιπωρίας των πιστωτών, οι οικονομικές υπηρεσίες των νοσοκομείων και του ΕΟΠΥΥ όφειλαν να φροντίσουν για την έγκαιρη συγκέντρωση των δικαιολογητικών του συνόλου των δαπανών, τον έλεγχο, την εκκαθάριση, την έκδοση των αντίστοιχων χρηματικών ενταλμάτων και την εξόφληση τους έως την ανωτέρω ημερομηνία.

Κάποιος μπορεί να θέλει να μειώσει το ύψος του clawback βάζοντας επιπλέον εκπτώσεις, όπως γράφεται, αλλά αυτό δεν αλλάζει το συνολικό ύψος των επιστροφών από την φαρμακοβιομηχανία.

(δες CLAWBACK ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ)

Οι «εφευρισκόμενες» ορολογίες (διεθνείς και ελληνικές) δεν αλλάζουν το συνολικό ποσό που επιστρέφεται από την φαρμακοβιομηχανία και που επηρεάζει την τιμή των προϊόντων της. Άρα το clawback του 1ου εξαμήνου για τα νοσοκομεία είναι 118,541 εκατ. που είχε εκτιμηθεί αρχικά, επί συνολικών πωλήσεων στα νοσοκομεία ύψους 365.541.113,97€, μετά τις νομοθετημένες εκπτώσεις και τα rebate.Είναι λοιπόν μαθηματικά και λογικά αδύνατο να κλείσει περίπου γύρω στα 650-660 εκατ. φέτος η νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη όταν είναι ήδη στο 10 εξάμηνο στα 690 εκατ..

Τέλος γράφτηκε ότι τα στοιχεία του υπουργείου υγείας, διαπιστώνουν ότι ενώ τα έτη 2012 – 2015 η νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη έβαινε μειούμενη, πέρυσι παρατηρήθηκε ανοδική πορεία σε σύγκριση με το σύνολο των δαπανών.

Συγκεκριμένα, από τα 739,87 εκατ.€ νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης το 2012, το ποσό περιορίσθηκε στα 614,7 εκατ.€ το 2013 και στα 519,15 εκατ.€ το 2014, αντιπροσωπεύοντας το 36%, 34% και 32% της συνολικής νοσοκομειακής δαπάνης.

Το 2015, η πτώση συνεχίστηκε για να διαμορφωθεί η φαρμακευτική δαπάνη στα νοσοκομεία στα 479,612 εκατ.€, ενώ το 2016 εκτιμάται ότι έκλεισε στα 674,221 εκατ.€, απορροφώντας το 38% των δαπανών των νοσοκομείων που υπολογίζονται σε 1,7 δισ.€

Όταν κανείς λαμβάνει υπόψιν του μόνο αριθμούς, χωρίς τις απαραίτητες επισημάνσεις, οδηγείται σε λανθασμένα συμπεράσματα και αποφάσεις. Την χρονική περίοδο 2012-2016 υπήρχαν συνεχείς αλλαγές ως προς την χορήγηση  των ακριβών φαρμάκων (νοσοκομεία, ΕΟΠΠΥ, φαρμακεία,..) με αποτέλεσμα τα  οικονομικά μεγέθη να μην είναι συγκρίσιμα. Το μόνο συγκρίσιμο μέγεθος είναι η συνολική δημόσια φαρμακευτική δαπάνη.

Για το 2017 το όριο είναι 550 εκατ.€ (ν.4447/2016,άρθρο 34) και διαφαίνεται ότι το clawback φέτος θα ξεπεράσει και πάλι τα 200 εκατ.€.  

Να μην περιμένει κανείς  λοιπόν το 2017 να μειωθεί το clawback γιατί τα πραγματικά μεγέθη, και την κοινή λογική, δεν τα λαμβάνει κανείς σοβαρά υπ΄οψιν του απ΄ότι αποδεικνύεται.

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ

Νοσοκομειακό Clawback: Η ώρα της αλήθειας

CLAWBACK ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΤΙ (ΔΕΝ) ΙΣΧΥΕΙ

CLAWBACK, ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΑ ΧΡΕΗ ΚΑΙ BIG BANG

CLAWBACK ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Νοσοκομειακό Clawback: Η ώρα της αλήθειας

Νοσοκομειακό Clawback: Η ώρα της αλήθειας

Το 2016 βαίνει προς το τέλος του και ο λογαριασμός για το clawback, όπως προβλεπόταν στην νομοθεσία, στις φαρμακευτικές επιχειρήσεις φαίνεται πραγματικά εφιαλτικός. Ήταν όμως αναμενόμενο το  ύψος του clawback τόσο όσον αφορά τον ΕΟΠΥΥ όσο και τα νοσοκομεία.

Στις αρχές του 2016 είχε επισημανθεί ότι το clawback θα ξεπεράσει κάθε πρόβλεψη και θα ήταν ένα big bang εάν δεν αντιμετωπιζόταν έγκαιρα και με υπευθυνότητα. Πολλοί σχολίαζαν ότι ήταν υπερβολικές αυτές οι εκτιμήσεις. Αποδείχθηκε όμως ότι ήταν σωστές.

Κάποιοι επιλέγουν καθηγητές για τις μελέτες και τις προβλέψεις τους γιατί «είναι διαφορετικό πράγμα να μιλάς ως ακαδημαϊκός οπότε μπορεί να είσαι και ανεύθυνος και διαφορετικό να μιλάς ως πολιτικός ή από θέση ευθύνης οπότε πρέπει να αντιμετωπίσεις όσα θεωρητικά έλεγες».

Η φωνή της κοινής λογικής ποτέ δεν είναι αρεστή. Δημιουργεί δυσαρέσκεια και δεν γίνεται αποδεκτή. Όμως προλαμβάνει δυσάρεστες καταστάσεις και τεράστιες μη χρειαζούμενες δαπάνες. Σε πολλούς αρέσει η «δημιουργική λογιστική» αλλά σε κανέναν δεν αρέσει το δημόσιο λογιστικό (το οποίο είναι νόμος και πρέπει να εφαρμοσθεί).

Είχε αναφερθεί ότι οι επιχειρήσεις πρέπει να αναζητήσουν τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις που θα τις βοηθήσουν να μειώσουν τα κόστη τους και να γίνουν ανταγωνιστικές και εξωστρεφείς όπως επιτάσσουν οι συνθήκες, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως. Η επιμονή χρησιμοποίησης στοιχείων, από καθηγητές, που δεν βοηθούν στην πραγματική κατανόηση του σημερινού προβλήματος στην Ελλάδα μόνο τροχοπέδη μπορούν να αποτελέσουν εάν δεν είναι επίκαιρα και αξιόπιστα.

Γράφεται παντού για την υποχρέωση να μειωθεί το clawback κατά 30% το 2017. Αλήθεια επι ποιου ακριβώς ποσού και σε ποια νομοθετημένη υποχρέωση προς τους θεσμούς αναγράφεται αυτό? Γιατί αυτό είναι μια υπόσχεση προς τους θεσμούς, και δεν αφορά οικονομικές υποχρεώσεις,  που ενδεχομένως και να μην υλοποιηθεί την ίδια στιγμή που δεν εφαρμόζονται οι ψηφισμένοι νόμοι και η δέσμευση της χώρας όσον αφορά το ύψος των δαπανών και την τιμολόγηση των φαρμάκων.

Γράφτηκε σε έγκριτα site ότι προτάθηκε στην συσταθείσα επιτροπή για τον έλεγχο των φαρμακευτικής δαπάνης ένα  σύστημα στο οποίο θα  καταγράφονται όλα τα φάρμακα τα οποία προμηθεύεται κάθε νοσοκομείο, και στη συνέχεια να καταγράφεται και κάθε φάρμακο το οποίο χορηγείται σε κάθε ασθενή, σε κάθε κλινική και ότι ο έλεγχος δεν θα αφορά μόνο στις προμήθειες των φαρμάκων των νοσοκομείων, αλλά και στον έλεγχο της κατανάλωσης, προκειμένου να τεθούν οι περιορισμοί που θα οδηγήσουν στη μείωση της υπέρβασης της ενδονοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης. Αυτά όμως είχαν ξεκινήσει πιλοτικά να εφαρμόζονται από το 2014 από την ΕΠΥ με την συνδρομή του ΕΟΦ και οι σημερινοί υποστηρικτές  τους αντιδρούσαν έντονα. Άραγε τι άλλαξε σήμερα? Αυτοί που το πρότειναν σίγουρα το γνωρίζουν. Όμως όλοι πρέπει να αναγνωρίσουν ότι χάθηκαν 2 χρόνια και η νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη υπερέβη κάθε προϋπολογισμό και κάθε όριο.

Επίσης γράφτηκε ότι για τις καταγραφές τόσο των προμηθειών, όσο και της κατανάλωσης των φαρμάκων «ανεβαίνουν» οι τόνοι, καθώς οι …μνηστήρες για το πόνημα, είναι πλέον τρεις: η ΗΔΙΚΑ που λειτουργεί την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, ο ΕΟΠΥΥ που διαθέτει την ΚΜΕΣ και ο ΕΟΦ που διαθέτει το σύστημα καταγραφής πωλήσεων των φαρμακευτικών εταιριών.

Οι τρεις παραπάνω οργανισμοί εμμέσως ή αμέσως δεν ανήκουν στο κράτος? Γιατί λοιπόν λειτουργούν ανταγωνιστικά και όχι συνεργατικά? Υπάρχει «κάτι» που τους χωρίζει? Ή μήπως ομολογούν ότι κάνουν 3 φορές την ίδια δουλειά σπαταλώντας ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους? Επειδή το clawback είναι πολύ σοβαρή υπόθεση αλλά και ακριβή ταυτόχρονα καλό θα ήταν σε κάθε περίπτωση όλοι οι εμπλεκόμενοι να έχουν κοινή ορολογία κάτι που είναι ευδιάκριτο ότι τους λείπει. Κατόπιν έρχεται η διαλειτουργικότητα και μετά όλα τα άλλα.

Όπως έγκαιρα είχε γραφτεί πριν 10 μήνες είναι εύκολα αντιληπτό ότι πρέπει άμεσα οι επιχειρήσεις που έχουν σχέση με την υγεία (ΣΦΕΕ,ΠΕΦ,.) να βρουν έναν αξιόπιστο τρόπο και έναν αξιόπιστο φορέα του δημοσίου και με διαφανείς διαδικασίες να καταγράψουν επίσημα όλες τις πωλήσεις τους στο σύστημα υγείας γενικότερα αλλά και στα νοσοκομεία ειδικότερα εάν επιθυμούν να πληρωθούν για τα ληξιπρόθεσμα και τις σημερινές οφειλές προς αυτούς. Άλλως κινδυνεύουν να μην τους καταβληθούν τα οφειλόμενα και το προτεινόμενο από τη νομοθεσία clawback να φαντάζει ειδυλλιακό. Η καθημερινή και ουσιαστική ενασχόληση μου με την εξέλιξη του θέματος αυτού δείχνει ότι ο υπολογισμός των  ποσών για το νοσοκομειακό clawback που παρουσιάζονται απέχουν πάρα πολύ από την πραγματικότητα. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι θα ξεπεράσει το 50% της νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης ειδικά εάν υπολογιστεί με τα δεδομένα που διαρρέουν στα μέσα. Ο υπολογισμός του είναι πολύ πιο σύνθετος από αυτόν του ΕΟΠΥΥ αφού περιλαμβάνει επι πλέον παραμέτρους σύμφωνα με την νομοθεσία.

Για να μειωθεί το clawback δεν απαιτούνται επιτροπές και «ειδικοί». Εάν πραγματικά θέλουν όλοι να μειωθεί το clawback θα πρέπει να μην υπάρχει ακατάσχετη παροχολογία από όλους , να υπάρχουν πραγματικά επιδημιολογικά στοιχεία και όχι αποτέλεσμα προκλητής ζήτησης από «ακριβή» ενημέρωση, να γίνονται όπως προβλέπεται οι αγορές φαρμάκων από τα νοσοκομεία , να πληρώνονται όπως επιβάλλεται οι εταιρείες από την αρμόδια αρχή και τέλος ένας και μόνο αξιόπιστος φορέας συλλογής δεδομένων προκειμένου αυτό να υπολογιστεί σωστά.

Εάν δεν ακολουθηθούν αυστηρώς οι πρόσφατες (2-11-2016) οδηγίες του ΓΛΚ για την εκτέλεση του προϋπολογισμού του τρέχοντος οικονομικού έτους και την αποφυγή συσσώρευσης υποχρεώσεων παρελθόντων ετών, το clawback θα ξεπεράσει το 50% φέτος και θα είναι ακόμα μεγαλύτερο το 2017!!

 

Ενδιαφέροντα άρθρα

CLAWBACK ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΑ ΧΡΕΗ ΚΑΙ BIG BANG

CLAWBACK ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

CLAWBACK ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΤΙ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ

ΟΤΑΝ Η ΑΓΝΟΙΑ ΚΟΣΤΙΖΕΙ

 

CLAWBACK ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΤΙ (ΔΕΝ) ΙΣΧΥΕΙ

Clawback και πραγματικότητα. Τι (δεν) ισχύει.

Η πολιτεία με τη ΠΟΛ 1115 (ΦΕΚ 2665Β/26-8-2016), καθόρισε επιτέλους την διαδικασία με την οποία θα γίνει η φορολογική αντιμετώπιση της επιστροφής χρηματικών ποσών από τους Κατόχους Αδείας Κυκλοφορίας (Κ.Α.Κ.) φαρμακευτικών προϊόντων προς τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (Φ.Κ.Α.), βάσει  των διατάξεων του Ν. 4052/2012.

Με αυτή την διαδικασία διευκολύνονται οι επιχειρήσεις να αντιμετωπίσουν  τις φορολογικές τους υποχρεώσεις σωστά και εμπρόθεσμα, να μειώσουν ενδεχόμενες οφειλές από το παρελθόν, να μειωθεί η φορολογητέα βάση και να αυξηθούν τα κέρδη τους και τέλος να  απεικονιστεί η πραγματική φύση των συναλλαγών αυτών, για λόγους εξυπηρέτησης της φορολογίας και των ελεγκτικών επαληθεύσεων.

Παρ΄όλα αυτά στην εν λόγω ΠΟΛ προβλέπεται ΦΠΑ στο ποσό της επιστροφής-έκπτωσης, γεγονός που ενδέχεται να δημιουργήσει προβλήματα. Είναι παράδοξο το ποσό της επιστροφής-έκπτωσης, να έχει και ΦΠΑ.

Όμως το πρόβλημα έγκειται στο να μειωθεί το clawback και το rebate και να γίνουν όσο το δυνατό πιο δίκαια. Για να επιτευχθεί αυτό θα πρέπει ο τρόπος υπολογισμού του clawback να μην αλλάζει με τέτοια συχνότητα  με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εκτιμηθεί από τις εταιρείες η επιβάρυνση τους και να γίνει ο απαιτούμενος προγραμματισμός. Τον Μάιο του 2015 είχα επισημάνει ότι το  clawback θα ξεπεράσει τα 300 εκατ. ευρώ και αυτό είχε αντιμετωπιστεί με πολλή επιφυλακτικότητα από όλους τους εμπλεκόμενους.

Για το υπολογισμό του clawback το λογιστήριο κάθε νοσοκομείου πρέπει να ενημερώνει την γενική διεύθυνση οικονομικών του υπουργείου υγείας για το σύνολο της φαρμακευτικής δαπάνης , η οποία υπολογίζει και αναζητά το clawback από τις φαρμακευτικές εταιρείες μέσω των λογιστηρίων των νοσοκομείων και του ΕΟΠΥΥ.

Οι αναρτήσεις των νοσοκομείων, στη διαύγεια για την ανάληψη υποχρέωσης και οι υψηλές ληξιπρόθεσμες οφειλές που δημιουργούν συνεχώς ,μπορούν να αποδείξουν ότι είναι ανέφικτο να υλοποιηθεί η διαδικασία που προβλέπεται και περιγράφεται ανωτέρω.

Επίσης τα στοιχεία που δίνονται από εταιρείες , συνδέσμους, ενώσεις και  δημόσιους οργανισμούς δυστυχώς αποκλίνουν πάρα πολύ μεταξύ τους (διαφορές εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ).

Αυτό είναι μια ισχυρή ένδειξη ότι οι απαιτήσεις του νόμου 4052/2012 δεν μπορούν να εφαρμοσθούν πλήρως και το clawback στο τέλος του έτους θα ξεπεράσει κάθε δυσοίωνη πρόβλεψη. Ο υπολογισμός του απαιτεί την συλλογή στοιχείων από τον ΕΟΠΥΥ και όλα τα νοσοκομεία ταυτόχρονα,συνεπώς είναι αδύνατο να προκύψουν σε εξαμηνιαία βάση πραγματικά δεδομένα σε πραγματικό χρόνο. Επίσης βασικές παράμετροι για τον υπολογισμό του clawback στην υπ΄αριθμ. ΔΥΓ3(α)/οικ. ΓΥ 150/01.03.2012 (ΦΕΚ 681Β/8-3-2012) δεν έχουν αναπροσαρμοσθεί όπως έπρεπε με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια επιπλέον δυσκολία στον σωστό υπολογισμό του.

Απαιτείται λοιπόν ένας συνολικός και οριστικός επαναπροσδιορισμός του clawback προκειμένου να υπολογιστεί και να εισπραχθεί. Επίσης χρήσιμη είναι και μια καλύτερη ανάγνωση της αναφοράς των προαπαιτούμενων της επικείμενης συμφωνίας στο clawback αφού η μείωση του κατά 30% είναι επικουρική σε σχέση με το ανώτατο όριο δαπανών στην φαρμακευτική δαπάνη συνολικά (ΕΟΠΥΥ και νοσοκομειακή) που επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό.

ΟΤΑΝ Η ΑΓΝΟΙΑ ΚΟΣΤΙΖΕΙ …

CLAWBACK, ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΑ ΧΡΕΗ ΚΑΙ BIG BANG

CLAWBACK ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ